Modern
insan artık her şeyin zıddıdır. Azizlerin, Dervişlerin modası geçmiştir. Öte
dünya Cenneti müjdeleyen dinler sulanmıştır. İdealizim aşılamaya çalışan ideolojiler
yoksulluğun pençesinde kıvranmaktadır. Yoksullukla savaş ettiğini söyleyen bütün
ekonomik sistemler çökmüştür… Modern insan, acının ve üzüntünün sarhoşluğuyla mükemmelleşmiştir.
Trajik aşırılık ve her gün yenilenen sonsuz düş kırıklıkları, kırılan direncin uyuşturcusudur…
İnsan kendine hiçbir zaman direnememiştir. Modern insan kendi geçmişine
yenilmiştir. Gelecek neden umursansın… İyilerin kanları soğuktur artık. Mutluluk,
huzur arayışı daha fazla acıdan geçmektedir. Her şey hatta Tanrı bile bir
yanılgının eseridir. Çekilen acı, gökyüzle yeryüzünü birbirinden o kadar
uzalaştırmıştır ki, kimsenin çığlığı hiçbir yere değmeme kararlılığında,
boşlukta asılıdır... Ölümü küçümsemek bilgeliğin idealiydi. Eskiler yaşamayı
bildikleri gibi ölmeyi de biliyorlardı. Ancak modern insan ölmeyi de bilmiyor. Modern
insan küçümsediği ölüm karşısında bütün ürkütücü sürprizlere karşı alışkınmış
gibi yapıyor. Modern insanın korkunç ölümler karşısında tutuğu yas, ölüme karşı
hile hurda yapmaktan öte geçmiyor. Her şey gözyaşı krizine tutulmuş gibi ancak
bütün bu olağanüstülük, bir ölme ve öldürme sanatı olarak karşımıza çıkıyor. Trajidenin
tansiyonu yükseliyor. Eski insanlar ölmeyi bildikleri gibi kaderlerine de
razıydı. Modern insan böyle bir tavizin yanından bile geçmiyor. Horgörüyle
bakılan her şey çıkarılan yangını daha da körüklüyor… Dünya yenip bitti. Geçmişin
kederli mirası üzerindeki modern insan, artık bu baraşırısıyla başbaşa. Yarattığı
insanın bütün aşağılık kompleklerini hiç çekinmeden cömertçe kullanan Tanrı,
son bir kışkırtılma nesnesi olarak, insan insanı daha ne kadar aşağılayabilir,
beklemesinde… Bir fikir, bir ideal, bir umut, gidilen bir yer, düşükü kurulan
bir coğrafyadan fazlası olan Mezopotamya’da
başlayan insanlık tarini, Mezopotamya’ya kendi mezarını kazıyor. Ancak modern
insan gömülmeyi bir aşağılanma olarak görüyor, ölmemek için çekebildiği kadar
acı çekmeye acıyla direniyor. Bu kadar yoğun acıyla Tanrılaşacağı ve her şeyi
hükmü altına alacağını planlıyor. Oysa bu da öbür dünya tarafından uydurulmuş bir
yalan. Olsun, modern insanın inanmaya ihtiyacı yok, yaşıyor olduğu sürece her
şeyin kanıtıdır o.
(aliulurasba,imaj:fotadalı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder