Hırsız Kral’ın smokini(Kısa öykü
“Unut gitsin; kurtuluş savaşlarını,
tamamlanmamış devrimleri, kırılgan eylemleri, soluk işçi hareketlerini, halk
itirazlarını, yarılıveren barikatları, iktidarları, cezaevlerindeki ağlayan
insan gölgelerini, gözaltında kayıpları, faili meçhulleri, ihanet tehditlerini,
işkenceleri, zulümleri, işsizliği, eşitsizliği, adaletsizliği, vicdansızlığı,
Kral’ın baharımızdan çaldığı çiçekli yaz giysisini, talihsizlerin üzerinde
pıhtılaşmış gece yağmurunu, kuşların kalplerini durduran, bir hançer gibi o
ilkbahar gecesinin göğünü yaran havai fişek patlamalarını, sürgün edilmeleri,
sürgün edilmişleri, kör gürültüleri, sağır sloganları, çocuk kırımlarını, kadın
iç çekişlerini, aldanmaları, aldatmaları, hain tertipleri ve her şeyi bir an
olsun unut. O büyük zevk anını yaşa. Ohhh! O saygıdeğer hırsızın çaldığı yaz
giysisinin neden olduğu zevk veren acı!”
“Hırsız Kral için zemzem sulu limon-gül
aromalı hurma ezmesi, tabiî ki efendimiz…”
“Aha, bak Şu Hırsız Kral değil mi?”
“Hangisi?”
“Otobüsün üzerindeki? Balkonda 9.
Senfoni-Neşeye Övgü Yalanı Kitabını okudun mu?”
“Hırsız Kral, şu tembel kaderci
yoksulların dilinden anlayan hırsız!”
“Ta kendisi. Partiye mi gidiyor? Smokini
de çok gösterişli, taksi durağını da ne zarif bir kibirle selamladı.”
“Mutlaka partiye gidiyordur.”
“Hangi partiye gittiğini sanırım
biliyorum.”
“Nereden biliyorsun?”
“Gazetede okudum. Bütün saygın hırsızlar
orada, politikacılar, aktörler, gazeteciler, yazarlar…”
“Bak, nitekim tembel kaderci yoksulların
cini Robin Hood da orada baya yaşlanmış…”
imaj:(au
