Kesinlikle öyle; o bir iklim kanunu değil aslında ve temelde bir karbon kanunu. İklim krizini çözmekten uzak. Sorunların köklü çözümleri içinde yok. Termik santralların ne zaman kapatılacağını söylemiyor. Seragazı emisyonlarını artıran mevcut enerji, ulaşım, tarım ve kentleşme politikalarıyla ilgili ne bir düzenleme ne de bir iyileştirme içermiyor. Adil bir geçişten bahsetmiyor. Yanı sıra bağlayıcı enerji dönüşümü hedefi bulunmuyor. Bahsettiği emisyon ticareti ve karbon ayak izinin azaltılması…
İklim Kanunu düzenlemesi temelde emisyon ticaretini başlatmayı hedefliyor. Dolayısıyla ve aslında böylece Avrupa’ya ürün satan belirli sektörlere ucuza karbon kredisi sağlanabilecek.
Karbon vergisi
Dolayısıyla AB’nin Sınırda Karbon Düzenlemesi Mekanizması nedeniyle bir çeşit karbon vergisi yüküyle karşılaşacak gübre, elektrik, çimento, demir-çelik, hidrojen ve alüminyum gibi altı sektöre kolaylık sağlanması amaçlanıyor. Bu bir süre sonra birilerine para aktarma düzenlemesi aslında.
Görüşmesi haklı olarak ertelenen düzenlemenin bu haliyle Türkiye’nin seragazı emisyonlarını azaltmasında rol oynama imkanı yok.
Dünyada ve Türkiye'de iklim krizi inkarı
İklim değişikliğine karşı düzenlemeler Avrupa'dan geliyor. Bu da şüphe uyandırıyor. Şu veya bu biçimde şu veya bu kesimlerin tereddütleri var, akılcı ya da değil.
İnsanların kafası karışık..
Kyoto Protokolü ile petrol şirketlerinin finanse ettiği büyük bir iklim inkarcılığı hareketi da ortaya çıkmıştı. ABD’nin petrol devi Exxon, kömür devi Peabody Energy yıllarca iklim inkarcılarına maddi destek sağladığı belgeleriyle ortaya çıktı.
Herkesten analitik ve mantıklı düşünmesini bekleyemeyiz. Ancak iklim konusunda doğruların sözlenmesi ve bu yönde düzenlemelerin yapılması hayati öneme sahip. Çünkü bir süre sonra öyle bir iklim oluşuyor ki doğru olan adımlar da atılamıyor.
Bu işin şakası da yok.
Dolayısıyla bir iklim kanunu yapılacak ise bu iklimle ilgili olmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder