CHP Z KUŞAĞINI MI YAKALADI?

                                    

Bir süredir Z kuşağının apolitik olduğuyla ilgili söylemler dolaşımdı. Hatta Z kuşağıyla ilgili şikâyetler o kadar çok ki buraya sığmayacak kadar: Ahlak anlayışından ebeveyn davranışlarına, iş yaşamlarından gelecek düşüncelerine kadar Z kuşağı görece bir şikayet gerekçesi.

Z kuşağı ile ilgili tanımlamalar da bir ara oldukça popülerdi. Şunu mu temsil ediyorlar, bunu mu temsil ediyorlar. “Z” zombi mi, ölü kuşak mı vesaire. Önceki kuşaklarla da kıyaslanıyordu, haliyle sağlıklı olmadıkları ifade ediliyordu.

Z kuşağı meydanlara neden indi?

Ancak İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun gözaltına alınıp tutuklanmasının ardından meydanlara Z kuşağı çıktı.

Liseli hareketinin üretimi

Bir liseli hareketi oluştu siyasette. Bunu önemsiyorum. Yaşam politiktir. Siz birilerinin politika yapılacaksa bir partiye üye olması gerektiği söylemine bakmayın.

Sokaklar politiktir.

Eylemler ve eylemde kullanılan semboller de Z kuşağını anlatması açısından ilginçti.

Polis karşısında bir semazen.

Polis karşısında Pikachu.

Gezi eylemlerine atıf: “Çapulcular büyüdü!”

Ardından CHP’nin boykot kararı ve boykot kararıyla birlikte Z kuşağının eyleminin etkisi.

İktidar ve iktidar yanlılarının bunlara söyleyecek bir sözü olmadı. E azından ezberleri dışında bir söylemi olmadı. “Cuntacılık” suçlaması , “sokakların terörize edildiği” iddiası ve bu iddia üzerinde tepinme.

Liseli hareketi sokak hareketine dönüşmüştü artık. Sokaktan alınan güç okullara yansıdı. Z kuşağı okulların da kendilerine ait olduğunu ifade ettiler ve bu bir kazanımdı, statükoyu, dolayısıyla iktidarı temsil eden öğretmenler karşısında.

Üstelik Z kuşağı sosyal medyayı da oldukça iyi kullanıyordu.

Bayram süresince cezaevinde tutuklu bulunan arkadaşlarıyla irtibatlı olduklarını defaten yazıp çizdiler, hatta burada güç topladılar. Bunun karşısında son derece güçlü ve oldukça da köklü bir iktidarın söylemleri neden cılız kaldı?

İkinci bir soru CHP Z kuşağını motive edebilmiş miydi?

Aslına bakarsanız Gezi olaylarından sonra ilk kez böylesi geniş kapsamlı ve tabandan gelen bir hareket ortaya çıktı. Buna İmamoğlu’nun sebep olmuş olması veya CHP’nin yeni bir motivasyon kazanmış olması ayrı konu. Burada üzerinde durulması gereken güçlü ve köklü bir iktidarın Z kuşağını, her şeye rağmen neden ikna edemediğidir. Burada elbette “dindar” ve “kindar” nesil gibi bir ayrıma girmeyeceğim. Şunu önemsiyorum: Z kuşağı Türkiye’de kaybedildiği zannedilen bir zeminin bize kaybedilmeğini, aksine o zeminin kan tazelediğini gösteriyor. Bu iktidarın bu konuda bir siyaset üretemediğinin de göstergesi olsa gerek. Yani nasıl olur da çeyrek yüzyılda bir parti gençliği, yani iktidarın hemen bütün argümanlarını ileriye taşıyacak, onu unutulmaz kılacak, devamlılığını ve sürdürülebilirliği sağlayacak bir kuşak ortaya çıkmaz?

Yakalayamadığı gençlik en güçlü partilerin bile sonu oluyor. Bunu Özal’ın ANAP’ın da gördük. Buradan çıkan sonuç elbette son derece çarpıcı. Yollar, havaalanları vb. şeyler dışında üretilmiş ve geleceği taşınacak bir kültür yok gibi gözüküyor. Bu da Z kuşağının motivasyonunu konsolide ediyor.

Fotoğraf: anonim