NARKOTİK BİR ETKİ OLARAK NORMALLEŞTİRME: GÜL GEÇ CANIM N’OLACAK

 

Bir sonraki çağın normali ile bir önceki çağın normali birbirine anormal gelse de her çağın kendine göre bir normali var.

Normal kısaca anormal olmayan anlamına geliyor. Normal olmayan nedir; normal olmayan da kendi içinde normal olmayan bir tanımın taşıyıcısı. Bana göre normal olan babama veya anneme, hatta kardeşime dahi normal gelmeyebilir. Toplumsal dinamikler durgun değil. Bu akışkanlıkta normalin tanımını yapmak da zor. Hatta normal ve normal olmayan sadece aile içinde değil komşuluk, iş hayatı vb. platformlar için de geçerli; bu açıdan “HERKESİN KENDİ NORMALİ VAR”, önermesi de geçerli bir sav. Nitekim arkadaşımın şöyle giyinmesi ve benim böyle giyinmem normal ile normal olmayan arasında salınır, bana ve arkadaşıma göre.

Normalin sınırlarının geniş olduğu da bir vak’a. NEREYE KADAR NORMAL? Yani akşam bir partiye gideceğim, bu elbise normal mi? Ya da bu kadar çalışmak normal mi? Bu kadar spor yapmak, şu kadar açık kıyafet giymek, şuraya kadar yüzmek, metroya şuradan binmek, metrobüste bu kapıdan inmek vs.  

NORMALİ KİM BELİRLİYOR? Sorusu da son derece önemlidir. Normalin toplumu mudur normali belirleyen? “Normal” bizatihi bir söylem olarak kendisi mi kurucu iktidardır? YANİ TOPLUM NORMALLE TERBİYE EDİCİ MİDİR? Yani “normal budur” dediğimizde normal bir dayatma, normatifleştirme aracı mıdır? Ya da normal kamusal olanın koyduğu sınırlar mıdır? “SARI ÇİZGİYİ GEÇME!” sarı çizgiyi geçmek normal değildir, çünkü hayati tehlike vardır; ama bunu kim belirlemiştir; belki de ben bu riski almak istiyorum.

“RİSK” ve “TERBİYE EDİCİLİK”in normalin silahları olduğunu görüyoruz. Ehlileştirmek normal olanın kendisidir ancak günümüzde “NORMAL” tersten işliyor olabilir mi? Bazı zamanlarda ihtimal ki NORMAL İŞGALCİ GÜÇ FORMUNA BÜRÜNÜYOR OLMALI. Bazı zamanlarda normal, adamsendecilikle, beni ilgilendirmezcilikle, görmezden gelmezcilikle, arkamı dönmecilikle vs. işleyebiliyor. “Gül geç canım n’olacak” mottosu bir uyuşturucu etkisi gibi bağımlılık da yapabiliyor. Böyle zamanlarda normalin sınırlarının genişlediği bir dönemde miyiz, yoksa normal olmayanın kendi egemenliğini kurduğu bir zaman diliminde mi yaşıyoruz, ayırtına varmak güç olabiliyor.

“BANA DOKUNMAYAN YILAN BİN YIL YAŞASIN” klişesi aslında normal olan ile normal olmayanın sınırlarının nasıl da birbirine geçişken olduğunu ortaya koyuyor. NORMAL OLMAYANIN TOPLUMU da böyle inşa olabiliyor. Ancak çevre kirliliğini, trafik kurallarına uymamayı vb. normalleştirmek sadece normalleştirene ceza kesmiyor. Neo-liberalizme bir adamsendecilik olarak yansıdığını düşündüğüm “BIRAKINIZ YAPSINLAR, BIRAKINIZ GEÇSİNLER” mottosu bir tehlikeye de işaret ediyor. SERBEST PİYASA GİBİ SERBEST TOPSULSALLIK kendi kontrolünün dışına çıkabiliyor. Burada şunu da sormak istiyorum: GÜL GEÇ CANIM N’OLACAK’ın faturası acaba daha ok gelecek nesillere mi kesilecek?

HER ŞEYE GÜLÜP GEÇEBİLİR MİYİZ, ya içinde derin acılar ve yaslar barındırıyorsa?

(imaj:au