TOPLUMUNUZ GÜÇLÜ DEĞİLSE İHA SİHA MÜHENDİSLERİN ÇOCUKSU OYUNCAĞIDIR

 

Bu bir 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı yazısıdır: Her 29 Ekim’de aşık olmak güzeldir!

...

Toplumunuz güçlü değilse silah sanayinizin üretim merkezi, ihalarınız sihalarınız mühendislerinizin çocukluk duygularını tatmin ettiği oyuncaklardır.

İmparatorlukların nasıl battığı veya batırıldığını hemen hepimiz ufak tefek farklılıklarla tarih kitaplarında okuduk. Aynı şekilde ülkelerin/ulus devletlerin nasıl yıkıldığını yakın zamanda özellikle Irak’ta Saddam Hüseyin’in heykeli devrilirken apaçık gördük.

Ulus devletlerin neden ulus devlet olduğu apaçık değil mi? Ulus olmadan toplum olmaz. Toplum olmadan bir devlet de, kurallar da kurumlar da yoktur. Toplum yoksa orada hemen hemen hiçbir şey yoktur, bunu cemaatleşmelerde görüyoruz.

Birey toplumsal kimliğini cemaat, parti, ideoloji bir yere devrettiğinde bir topluluk içinde var olabiliyor ama bu kişiyi birey yapmıyor, tam aksine bir topluluğun basit, kendi kararlarını veremez, kendi başına herhangi bir adım atamaz vb. hale getiriyor, bireyi eritiyor.

Ancak toplum dediğimiz olgu özellikle de ulus devletler özdeş olarak bir sözleşme temelinde birlikteliği bize anlatır. Bu öykü sadece toplumun toplum olma hüviyetine değil bireyin toplumsal olan içinde kendi varlığını da istediği gibi temsil etmesi üzerine kurulu. Bunu sağlayan ise o toplumsal sözleşmedir.

Toplumsal sözleşme son derece önemlidir. Cumhuriyet bu açıdan bir kaderdir. Türkiye Cumhuriyeti de kaderdir. Dolayısıyla GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK kaderdir/100 yıllık tecrübeye-teste baktığımızda da iyi kaderdir. Çünkü Çanakkale ve Kurtuluş Savaşı baruta, silaha değil sırtını bir topluma dayamıştır. Bu toplumun sözleşmesi yıkılan imparatorluk enkazı içinde herhangi bir arayış, bitmeyen bir yas ya da manda olup bir güce yamanma olmamış, Türkiye Cumhuriyeti adı altında bir ulus devlet kurulması olarak şekillenmiştir.

Türkiye Büyük Millet Meclisi bu yüzden şehitler vermiş, şahit ve gazi bir meclis olarak dünyevi kutsal mekân olarak üretilmiş, dolayısıyla herhangi bir mekân değildir; o kürsülerde kimin ne konuşacağına o tarihsel ve kültürel dinamik karar verir. Bu alelade bir karar değil mantıklı, kararlı, samimi ve bilinçli biçimde benimsenmiş bir zorunluluktur.

Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti sadece herhangi bir ulus devlet değildir, savaşarak oluşturulmuş bir toplum sözleşmesinin gönüllü kültürel biyolojik-zorunluluğudur. Anadolu bu anlamda sadece eşit yurttaşlığın paylaşıldığı herhangi bir coğrafya, karın doyurmak için besinler yetiştirdiğimiz, ölülerimizi gömdüğümüz herhangi, alelade bir toprak parçası değil, toplumsal bir sözleşmenin bedel ödenerek kazanılmış organik kâğıdıdır. Bu manada bir toplumsal sözleşmenin kanla yazılmış olmasından daha önemli olan toplum sözleşmesinin ulus devleti mutlaka ve mutlaka sağlıklı ve canlı tutması gerekliliğidir.  

Türkiye Cumhuriyeti’nde Çanakkale ve Kurtuluş Savaşları’nda biyolojik olarak ortaya çıkan toplumsal sözleşmenin yırtılması, buruşturulup tarihin çöplüğüne atılması içinde yaşadığımız coğrafyadaki bütün topluluklar için Cehennemin kapılarının açılması anlamına gelir. O yüzden Gazi Mustafa Kemal Atatürk Türkiye’sinde toplum sözleşmesi yaşamsal önem taşır. Her 29 Ekim bunun için son derece önemlidir. Her 29 Ekim sadece bayram değil, toplumsal sözleşmenin biyolojik varlığının devamına dair inançlı bir taahhüdün yenilenmesidir; o yüzden bu yöndeki coşkuyu elden asla bırakmadan hassasiyet gösterilmeli ve çok dikkat edilmelidir. Bu bilinç 29 Ekim’i insana daha çok sevdirir hatta kendine aşık eder.