Bakmayın
siz ölüm olduğu için hayatın bir değir ifade etmediğini söyleyenlere. Ölüm
olduğu için hayat ve hayata dair her şey çok daha ciddi ve kıymetlidir. Günlük
gailelerin içimizde oluşturduğu bıkkınlığı dönüştüremeyişimiz yüzünden ölümü
öne çıkarır ve hayatı değersizleştirmeye çalışırız. Oysa ve aslında hayat
ölümün de köküdür. “Ol” kelâmının ilahi sırrı ölmekte değil sürekli olmaktadır.
Bu vecdli zikir varlığımızda fısıltı halinde bizi dolaşır durur. Böylece her
şey yaşarken yeşerir. Dolayısıyla ölüm de varlığıyla bizi sarıp yeşertecek gücü
yaşamdan ve yaşayışımızdan alır.
Elbette
Fikret Otyam’ı yeniden bulduğumuz için
Dağların
Taşların
Kedilerin
Renklerin
Ve
en çok da kadınların başı sağolsun demeyeceğim, var olsunlar diyeceğim. Acımız
ve kaybımız büyük değil, renklerin ve harflerin adamını buluşumuz muhteşem.
Otyam’ın ardından dökülen her damla gözyaşı vecdli bir zikrin fısıltısıdır dır
artık; yokluğun yeşermesi ve çiçeklenmesi…
Eyvallah
usta,
aramızda
tekrardan hoş geldin,
soyut
yaşam zehrini dolu dolu yaşayarak içenlere selam olsun.
Zihnin
yeknesaklığı, canın sıkıntıyı ve vücudun tembelliği keşfetmesine izin
vermeyeceğiz, eyvallah;
Bu
arada sen de ölmüş gibi yapma!
Not:Sanat
ve edebiyat gelişmediği sürece toplumun hiçbir dinamiği hareket etmez. Bunun
içinde ticaret de var. Estetik devinim yoksa hiçbir şey yoktur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder